شعر و ادب لكي

یه کل تقصیر دلداره

همه از ظلم دلدار است

اگر ایطوره بیمارم، یه کل تقصیر دلداره

اگر ای خنه بیزارم، یه کل تقصیر دلداره

اگر اینگونه بیمارم، همه از ظلم دلدار است

اگر از خنده بیزارم، همه از ظلم دلدار است

هَرآسو حالُ بی خآوم، مل بال حوآردی گولاوم

چو سآ لو بو سِرَ هوآرِم، یه کل تقصیر دلداره

هراسان حال و بی خوابم، چو سار زخمی از خارم

اگر چون سایه بر بامم، همه از ظلم دلدار است

وَ روژ اِ قافِله پرتم، خطر گرگر هر هار گردم

همیشه شومه شوگارم، یه کل تقصیر دلداره

به روز از قافله پرتم، خطر همراه من هر دم

اگر شیون شده کارم، همه از ظلم دلدار است

دل ویرونه مآوآمه، فراری هر کس اُ لامه

هماری کوینه دیوارم، یه کل تقصیر دلداره

دل ویرانه ماوایم، فراری هر کس از جایم

اگر چون کهنه دیوارم، همه از ظلم دلدار است

خوَه ویر ار بیاوو کم، چُو مجنون ترک سامو کم

فنا کم عمر بیمارم، یه کل تقصیر دلداره

بیابان گردیم چارست، چو مجنون خواریم چارست

اگر بیمار و بر بادم، همه از ظلم دلدار است

زَمونی لیوه ور گالم، وَری خاموشُ  بی حالم

گِلی تر زاریه کارم، یه کل تقصیر دلداره

دمی خاموش و بی حالم، زمانی خنده بازارم

اگر اکنون غم ست بارم، همه از ظلم دلدار است

چه بوشم ژیرِ دلگیرم، اژ عمر و اژ زنی سیرم

ار اِ خم برزه هاوارم، یه کل تقصیر دلداره

چه گویم زار و دلگیرم، از عمر و زندگی سیرم

اگر نالیدن است کارم، همه از ظلم دلدار است

«حجت» بد بخت و دل چاکم، اسِر خم کتی ار خاکم

ار هونه بی بها خوارم، یه کل تقصیر دلداره

« حجت » بد بخت و دل چاکم، سرشکی خورده بر خاکم

اگر اینگونه من خوارم، همه از ظلم دلدار است