ایمشو داخ ئه‌ر دل بیچاره دیرم

در دل بيچاره ام داغي امشب دارم

رنگی وَ زردی ایواره دیرم

به رخساره­ام چو رنگ غروب رنگ زردي دارم

یه حالی مدوم گیرِ گَن هتی

حالي مدام در دام ددان افتاده

وَ خصه هواردن، هوکاره دیرم

خو گرفته به غصه خوردن دارم

مِشتی اسرئه‌را مور آوردِنِم

براي مويه كردنم مشتي اشك

آشاریا ای نوم گلاره دیرم

ميان دو ديده پنهان دارم

وختی اسرَلِم یَکاگیر بِکَن

 آن زمان كه اشك هايم به هم رسند

گِن‌گِن ئه‌ر دامون پَلاره دیرم

به دامنم از خوشه­ ابنوهي دارم

تا ایِ تِلَنجِک زمون نامه گیر

تا گرفتار نشوم به دام زمانه

دو پا چوی آهو فراره دیرم

همچو آهو دو پاي در فرار دارم

خاکِ وا بردی زمینم، ولی

خاك زمينم و بر باد رفته اما

همالی وَ گرد آساره دیرم

سر رقابت با ستاره­ها دارم

ئه‌را نیشون داین رازم و بینِت

تا بنمايانمت راز خويش 

وَ سویکِ چَما اشاره دیرم

در گوشه چشم خود اشاره ها دارم

«کرم» وَ تنیای شوگارت قسم

«كرم» به تنهايي شبهاي تارت قسم

ایمشو تا‌گَ صو پژاره دیرم

امشب تا به صبح آه و ناله ها دارم

پی‌نویس‌ها:

ایواره: غروب/ اسر: اشک/ آشاریا: پنهان/ گِن‌گِن: انبوه/ پلاره: خوشه/ تلنجک: دام/ همالی: رقابت/ سویک: گوشه.

کرم دوستی

منبع : سايت هفته نامه سيمره